Wanneer ik vanmorgen naar mijn ontbijttafel liep en mijn wekelijkse tijdschrift 'Humo' aan het lezen was. Viel mij iets opvallends op die ik absoluut met jullie wou delen.
Sinds de start van de epidemie horen we in het nieuws niets anders meer dan COVID-19, ook in kranten en tijdschriften staat het vol over dit virus. Mijn oog is namelijk gevallen op een artikel die ik deze morgen aan het lezen was. Het artikel ging over dokters en verpleegsters die hun ervaring met het coronavirus willen delen met de buitenwereld, want als we eerlijk zijn, het zijn deze mensen die aan de frontlinie staan in deze crisis. Mijn eigen mama is ook thuisverpleegster. Ik heb ook even aan haar gevraagd om haar ervaring te delen over het virus.
Getuigenissen zorgverleners
Ik las in het artikel dat in het 'Jessa' ziekenhuis in Hasselt een
geriatrie dienst volledig ging afsluiten met als bedoeling deze alleen nog te
gebruiken om besmette corona patiënten te behandelen. Het 'Jessa' ziekenhuis is 1
van de vele ziekenhuizen die gingen reorganiseren door het virus. De sfeer
binnenin het ziekenhuizen is gespannen. Bezoekers zijn niet welkom en van het
medisch personeel wordt opperste concentratie verwacht. Anders worden dokters
en verpleegsters misschien zelf ziek.
Zo getuigde een geriatrisch
verpleegkundige op de corona afdeling dat ze in een korte tijd in de hel beland
zijn. De beelden die ze te zien kregen van de ziekenhuizen in China, Italië,
Spanje, etc leek eerst een ver van mijn bed show maar al snel bleek het
dezelfde kant uit te gaan hier in ons landje.
"Het is oorlog, maar we hebben geen wapens."
Ook las ik een getuigenis van
Stan Steegmans. Stan is ook een verpleegkundige binnen het 'Jessa' ziekenhuis,
hij wist ons te vertellen dat de meeste patiënten die hij behandelt vaak
tachtigers zijn die er heel goed uitzien en ook nog zeer zelfstandig zijn. Naar
het toilet gaan, eten, ... zijn allemaal geen probleem maar als je
dan kijkt naar het zuurstofniveau in hun bloed zie je alarmerende cijfers. Dit
bewijst nogmaals dat je niet altijd symptomen moet hebben om drager te zijn van
het virus, want COVID-19 heeft ons al bewezen een verraderlijk en hardnekkig virus
te zijn die elke leeftijdscategorie kan aantasten. Het is ook een zeer
onvoorspelbare ziekte die je zeer goed in de gaten moet houden want het kan
jouw ook zomaar overkomen.
De ervaring van mijn mama
Mijn mama werkt als thuisverpleegkundige in beangstigende, stresserende toestanden. Ze heeft nooit gedacht dat ze in 2020 in zo'n erbarmelijke toestanden zou moeten werken. Tekort aan mondmaskers, beschermende kledij,... Als eerstelijnshulp staat ze in direct contact met het virus. Het is daarom niet makkelijk om hier altijd even rustig mee om te gaan want het is moeilijk werken als je niet genoeg bescherming hebt. Ze is daarom ook bang om het virus zelf te krijgen en dit over te dragen naar haar patiënten en gezin. Je wordt namelijk in de thuiszorg niet getest dus weet je van niemand of ze besmet zijn of niet. Mijn mama probeert nu via allerlei verschillende wegen toch aan bescherming te geraken zodat ze toch een veiliger gevoel krijgt bij het uitoefenen van haar job.
Als laatste is het belangrijk om toch eventjes te genieten van het samen zijn en het mooie weer. We moeten vooruit denken en vooral niet achterom kijken. Blijf positief, we komen er wel!
Veel liefs
Elisa
Referentie
Oosterwaal, J. (1936). Ik zou liegen als ik zeg dat ik niet bang ben. Humo, 8-15.
